शुक्रवार, २८ ऑक्टोबर, २०११

शेवटची भेट


आज शेवटचे भेटायला ये म्हणतेस मला,
भेटायला सुध्हा तीच जागा भेटली तुला,
जिथे पहिल्यांदा भेटायला आली होतीस .....

आज ही मी नेहामीप्रमानेच लवकर,
आणि तू नेहामीप्रमानेच उशिरा...
नेहमीच तू उशीर करतेस म्हणुन त्रागा करणारा मी
आणि आज तू येयुच नयेस म्हणुन प्रार्थना करणारा मी।

शेवटी आलीस एकदाची , पण पुर्वीसारखी नव्हतीस
मीही कुठे राहिलो होतो पुर्वीसारखा शेवटची भेट जनवताना॥

क्षणभर थांबलीस , माहित आहे तुला काही बोलता येत नव्हते
आणि मला काही एकायाचे ही नव्हते

शेवटी बोललीस नेमके तेच जे एकयाचे नव्हते
जसे शब्द कानावर पडत होते,मन माझे तुटत होते

आज कधी नव्हेत ती तुज्याकडे बघण्याची हिम्मतच होत नव्हती
आणि नजर तुज्या पयांवारून हटत सुद्धा नव्हती...

ते नाजूक कोमल पाय, आणि लाली लावलेली बोटे
खूप सुंदर भासत होती...
या आधी कधी पाय बघायची वेळच आली नव्हती,
कारण कधीच तुझ्या चेहऱ्यावरून नजर हटली नव्हती.

तू बोलत होतीस, मी नुसता उभाच होतो
तुझ्या बरोबर असतानाही एकटा पडत चाललो होतो.

डोळ्यात अश्रू दाटले होते,आणि शब्द ओठांआड गडप झाले होते
तू मात्र अखंड बोलत होतीस,तुटलेलं मन माझे अजून तोडत होतीस..

अचानक सर्व काही शांत झाले, काळच थांबल्याचा भास मला झाला
जेव्हा माझ्या हातांना तुझ्या कोमल हातांचा स्पर्श झाला...
माझ्याकडे एकदा तरी बघ म्हणत अचानक तुझा आवाज आला,
पायाकडची नजर तुझ्या चेहऱ्याकडे वळली,
प्रथमच तुझ्या प्रेमाची किंमत मला कळली..

पटकन दोन मोतीबिंदू माझ्या ओंजळीत पडले,
इतके वर्ष जे कधीच नाही सांडले.

शेवटचे काहीच न बोलता निघालीही ती गरकन वळून,
शेवटची ती भेट माझ्या ओंजळीत ठेऊन
मी मात्र तसाच उभा होतो शेवटपर्यंत
त्या पाठमोर्या आकृतीकडे आशेने बघत
आपल्याच नशिबावर हसत
शेवटची ती भेट सावरत...

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा